skip to main
|
skip to sidebar
Por amor al arte...
sábado, 6 de noviembre de 2010
Aparences
Cridava, plorava, patalejava, trencava coses, s’estirava dels cabells... volia sortir corrents, marxar, lluny, que la deixessin sola... volia una altra vida... això sí: tot anava per dins i sempre duia un somriure pintat a la cara.
1 comentario:
Sandra
13 de noviembre de 2010 a las 14:07
Em sembla que gairebé tots actuem una mica així...
Responder
Eliminar
Respuestas
Responder
Añadir comentario
Cargar más...
Entrada más reciente
Entrada antigua
Inicio
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Buscar este blog
Archivo del blog
►
2011
(2)
►
abril
(1)
►
enero
(1)
▼
2010
(12)
▼
noviembre
(2)
Crònica d'un viatge perdut (pero el perdut es pot ...
Aparences
►
octubre
(1)
►
septiembre
(2)
►
abril
(5)
►
marzo
(1)
►
febrero
(1)
►
2009
(14)
►
diciembre
(3)
►
noviembre
(7)
►
octubre
(3)
►
septiembre
(1)
Entradas populares
Ideas a la milanesa (I)
Todo lo bueno se acaba y, igual que se encargaron de llevarme, anoche los de Vueling me devolvieron a Barcelona... Atrás se quedan tres días...
Microcuentos de inspiración diversa...
Seis microhistorias inspiradas por expresiones que de tanto oírlas han pasado a ser "un poco mías", así que espero que no os impor...
Crònica d'un viatge perdut (pero el perdut es pot trobar...)
Si no va ser és perquè no havia de ser. Central Park encara no m'esperava. No hi havia un taxi groc per a mi al JFK. No s'estrenava ...
Ir a Milán y no ver "el Cenacolo" no tiene precio...
...para todo lo demás visítenos (tenemos otras cosas)! Pues lo dicho...la menda va a ir hasta Milano, capital de la región de Lombardía, cap...
Por el retrovisor...
He estado callada varios meses. Seguramente porqué tenía demasiadas cosas que decir... supongo que aún las tengo... pero no siempre se sabe ...
Datos personales
MeRi
Barcelona
Ver todo mi perfil
Em sembla que gairebé tots actuem una mica així...
ResponderEliminar