miércoles, 1 de septiembre de 2010

Por el retrovisor...


He estado callada varios meses. Seguramente porqué tenía demasiadas cosas que decir... supongo que aún las tengo... pero no siempre se sabe cómo decirlas.

Dejo algo que he escrito hoy; para mí tiene mucho sentido...demasiado. Tal vez (y supongo) que para la mayoría son frases inconexas... pero aquí estan, de todos modos.


"¿Qué ha pasado? He dado un golpe firme a la mesa. ¿Qué ha pasado? Ha habido movimiento. He hecho la mudanza. He cambiado el armario. He dejado de ser yo para ser yo.
Me han quitado cosas que eran mías, me han quitado cosas que quería, me han empujado…
Me intentaron convencer de que era algo que yo sé que no soy… y porque no lo soy yo sigo aquí. Y tú no.
Lo que sobra se corta y a vivir: ¿es eso? No. ¿es eso? Sí. ¿es eso? A veces… Extraer y coser. Rehabilitación y a seguir…
Me callé y ahora hablo. Omití y ahora escribo. Lloré y ahora lo grito. Con medida. Con pausa. Uno expresa cuando debe… Cuando mira y eso está ahí: en el retrovisor. "
MeRi

4 comentarios:

  1. És boníssim!!!! I el que aconsegueixo intuir es veu intens, gravat a foc, viscut, patit,... M'encanta, de veritat i a més crec que està molt i molt ben escrit. Belma

    ResponderEliminar
  2. Moltes gràcies!!
    Havia pensat en escriure alguna cosa ja fa temps però no em sortia. I avui, estava enredant per aquí i de cop he sentit la necessitat d'escriure (encara no sabia qué) i mira...aquí està.

    ResponderEliminar
  3. Crec que està excepcional ben escrit i expressat. Fes-nos un favor no t'ho quedis dins, escriu i donan's l'oportunitat de llegir-te, de poder-te coneixer, però sobre tot dónat l'oportunitat de comprendret a t'ho mateixa. Lou

    ResponderEliminar
  4. Moltes gràcies!Com he escrit a dalt em va sortir així... m'alegro que t'agradi!

    ResponderEliminar